مبارك خود داشتند و بر تخت تكيه داده بودند . ناگهان دو تن از بزرگان يهود وارد شدند و با من به گفتگو پرداختند . آنان گفتند : اگر برد با شما باشد ، وجهى به شما خواهيم پرداخت و بيست روپيه خدمت حضرت نهادند . آن حضرت پول را نزد من گذاشتند ، اما دستور نفرمودند كه آن را بردارم ، من هم برنداشتم و به كارى كه مىكردم ادامه دادم . از اينجا معلوم مىشود كه مولانا بسيار مقدس و پرهيزگار و بسيار عاشق عزادارى امام بود . وى در 12 ذيقعده سال 1342 ه ق وفات يافت . محمّد حسين در تذكرهء بىبها تاريخ ولادت او را سال 1226 ه ق نوشته است . مفهوم اين است كه هنگام وفات صد و هفده سال داشته و هيچ اشاره‌اى به طول عمر نكرده است . بنابراين شايد تاريخ ولادت 1262 يا 1246 ه ق است . ابو الحسن كتابهاى زيادى دارد . او نويسنده و خطيب عربى ، فارسى ، و اردو نيز بوده است . تصانيف او عبارتند از : 1 - اسعاف المأمول ، شرح زبدة الاصول ( فقه ، عربى ، چاپى ) . 2 - سواء السبيل ، شرح زاد قليل ( كلام ، عربى ، چاپى ) . 3 - نهاريه ، شرح رسالهء ساعتيه تاج العلماء ( علم صرف ) . 4 - حل المعلقات ، شرح سبع المعلقات . 5 - اقامة البرهان على حلة القهوة و القليان . 6 - ارشاد المزكين در زكات و فطره ( چاپى ) . 7 - اذانيه . 8 - احسن المواعظ ، جلد اول در مواعظ ، جلد دوم در فضائل ، جلد سوم در مصائب ( اردو ، چاپى ) . 9 - ازالة الشبهات در رد طبيعت‌گرا . 10 - معراجيه ، در اثبات معراج . 11 - علل الصيام . 12 - سبب خلقت و وجه تكليف ( چاپى ) . 13 - رساله در عقد امّ كلثوم ( چاپى ) . 14 - رساله مواعظ در اثبات معاد جسمانى ( چاپى ) .